LICZEBNOŚĆ POPULACJI

Wprowadził więc na wyspę kilka par zwierząt wiedząc, że nie będą mogły jej opuścić. Przez jakiś czas liczebność populacji rosła, student odławiał żywe zwierzęta, znakował je i stąd czerpał informacje o uro­dzeniach i zgonach. Pewnego dnia, kiedy pojechał na wyspę nie złowił żadnego osobnika. Poszukiwania do­prowadziły go do odkrycia świeżej jamy norki, w któ­rej schowane były starannie ciała wielu znakowanych zwierząt. Ssaki nie mogły uciec przed drapieżnikiem ani rozproszyć się, gdyż znajdowały się na odizolowai- nej wyspie, norka więc mogła złowić wszystkie osob­niki. Aby wyrobić sobie obiektywny pogląd na zagadnie­nie drapieżnictwa, należy je rozpatrywać raczej z po­pulacyjnego niż z osobniczego punktu widzenia. Dra­pieżca oczywiście nie jest pożyteczny dla osobnika, którego zabija, może być natomiast pożyteczny dla populacji ofiary.

Cześć jestem Anka i uwielbiam zwiedzać świat:) Znajdziesz u mnie wiele wpisów dotyczących moich podróży, wiele rad dotyczących podróżowania i ciekawych informacji dotyczących innych kultur. Zapraszam do czytania i komentowania 🙂

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Wszelkie prawa zastrzeżone (C)