STAROŚĆ NIE JEDNO MA IMIĘ

Posługując się precyzyjnymi instrumentami badawczymi, dostarczanymi przez współczes­ną demografię, podjąłem następnie próbę wy­tyczenia granic chronologicznych starości i oszacowania zmian strukturalnych, jakie za­chodzą i nadal będą zachodzić w niejednolitej grupie osób, którą — posługując się kryteriami umownymi i dążąc do pewnych uogólnień — określa się mianem grupy osób w starszym wieku. Wyodrębniłem w niej wprawdzie pod­grupę sędziwych starców, ale zdaję sobie sprawę, że zastosowałem metodę paliatywną, przy­datną, być może, „na dziś”, ale na pewno nie- i wystarczającą „na jutro” i „pojutrze”. Z doko­nanych obliczeń wynikało ewidentnie, że okres starości osobniczej w miarę postępu społeczno- -ekonomicznego i naukowo-technicznego stop­niowo się wydłuża, co samo przez się podnosi znaczenie problemu i powoduje konieczność dalszego doskonalenia stosowanych w jego ba­daniu schematów klasyfikacyjnych.

Cześć jestem Anka i uwielbiam zwiedzać świat:) Znajdziesz u mnie wiele wpisów dotyczących moich podróży, wiele rad dotyczących podróżowania i ciekawych informacji dotyczących innych kultur. Zapraszam do czytania i komentowania 🙂

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Wszelkie prawa zastrzeżone (C)